Meer dan een foto, mijn verhaal…

Meneer De Vries is 87 jaar en houdt van een goed gesprek, mooie verhalen en vooral van zijn vrijheid. Jarenlang was het water zijn favoriete plek. Als jongen leerde hij zeilen van zijn vader en later kocht hij zelf een boot.

Herinneringen maken op zee

Na zijn studie Werktuigbouwkunde aan de Technische Universiteit Delft werkte hij als technisch directeur bij een internationaal productiebedrijf. Hij hield van zijn werk: complexe vraagstukken oplossen, mensen bij elkaar brengen en altijd zoeken naar een praktische oplossing. Jarenlang maakte hij tochten langs de Nederlandse kust. In zijn vakanties trok hij verder: naar Frankrijk, Spanje en uiteindelijk de Griekse eilanden. Tijdens een van die zeilreizen ontmoette hij zijn vrouw. Vanaf dat moment kreeg het zeilen een extra betekenis: het werd iets wat ze samen beleefden en waar veel van hun mooiste herinneringen ontstonden. “Op het water leer je dat je niet alles kunt plannen. Soms moet je gewoon kijken waar de wind je brengt.”

Samen een nieuwe stap

Toen zelfstandig wonen steeds moeilijker werd, wilden meneer De Vries en zijn vrouw vooral één ding: bij elkaar blijven. De verhuizing betekende een grote verandering. Toch vonden ze het belangrijker dat ze hun leven samen konden voortzetten dan dat alles precies hetzelfde bleef. Hun eigen meubels gingen mee, net als de boekenkast, de vertrouwde fauteuil en de foto’s van hun kinderen en kleinkinderen. “Het is fijn dat we hier samenwonen. We kunnen allebei onze eigen dag indelen, maar zijn toch dicht bij elkaar. Dat geeft een prettig gevoel.”

Dierbare herinneringen

In zijn appartement heeft meneer De Vries een bijzondere foto van zijn oude zeilboot. De boot is zeilend op zee te zien, met de zeilen vol in de wind. De foto werd gemaakt door een bevriend echtpaar dat tijdens een van hun reizen met hen meezeilde. De foto zat aanvankelijk niet in een lijst. Onze collega Ellen zag dat meneer De Vries er regelmatig naar keek en vroeg hem naar het verhaal erachter. Dat gesprek bracht veel herinneringen naar boven. Over de reizen die hij en zijn vrouw maakten. Over dagenlang varen langs de kust. Over het leven aan boord en de vrijheid van de open zee. Ellen merkte hoeveel de foto voor hem betekende en besloot er een mooi lijstje voor te zoeken. Samen kozen ze een plek uit waar de foto goed tot zijn recht kwam. “Het is maar een foto,” zegt meneer De Vries. „Maar als ik ernaar kijk, weet ik weer precies hoe het was.”

De vrijheid om zelf te kiezen

Meneer De Vries zeilt inmiddels zelf niet meer. Toch is zijn liefde voor het water niet verdwenen. Hij volgt nog altijd het weerbericht met belangstelling en kan precies vertellen welke wind gunstig is voor een tocht over de Noordzee. Op mooie dagen zit hij graag buiten, samen met zijn vrouw. Hij vindt het belangrijk om zelf keuzes te blijven maken. Niet alles hoeft meer zoals vroeger, maar er zijn genoeg dingen waarover hij nog altijd graag zelf beslist. “Ik hoef niet meer alles te kunnen. Maar ik wil wel graag zelf bepalen hoe mijn dag eruitziet.” Dat kan betekenen dat hij rustig de krant leest, een gesprek aangaat met een medebewoner of juist lekker in zijn eigen appartement blijft. En als het weer goed is, gaan hij en zijn vrouw graag samen naar buiten.

Samen, maar ieder op zijn eigen manier

Na al die jaren samen kennen meneer De Vries en zijn vrouw elkaar goed. Ze hoeven niet voortdurend samen iets te ondernemen. Soms lezen ze ieder hun eigen boek. Soms drinken ze samen koffie of maken ze een wandeling. En soms zitten ze gewoon naast elkaar. “We zijn al zo lang samen. Je hoeft niet altijd iets te zeggen om het fijn te hebben.”Het is juist die combinatie die voor hen prettig is: samenwonen, samen de dag beleven, maar ook allebei de ruimte hebben om dingen op hun eigen manier te doen.

Een foto die blijft

De foto van de zeilboot heeft inmiddels een mooie plek in de kamer. Wanneer meneer De Vries ernaar kijkt, komen de verhalen vanzelf. Over de reizen die hij maakte. Over de mensen die hij onderweg ontmoette. Over zijn vrouw, die hij tijdens een van die zeilreizen leerde kennen. De boot vaart niet meer. Maar de herinnering aan de vrijheid op het water is nog altijd dichtbij. En soms is het genoeg om even naar de foto te kijken.

Bij Domus Valuas maken we er het beste van…
Het allerbeste!

Bent u benieuwd naar onze locaties?
Ontdek hier onze locaties.